لباس ها یکی از رایج ترین لباس های مورد استفاده از دوران باستان بوده اند

در دوران باستان هم مردان و هم زنان مردم هان موهای بلند و یک لباس عمیق متصل به دامن های پایینی خود می پوشیدند. تونیک های مصر باستان، یونان باستان و بین رودان همگی شکل اساسی یک لباس را داشت که هم توسط مردان و هم زنان، تنها با جزئیات خاص می توان آن را پوشید. تفاوتی وجود دارد.

در اروپا، پیش از جنگ جهانی اول، جریان اصلی لباس زنان همیشه لباس بود که به عنوان لباس رسمی برای مناسبت های مختلف تشریفاتی مورد استفاده قرار می گرفت. پس از جنگ جهانی اول، به دلیل افزایش مشارکت زنان در مددکار اجتماعی، انواع لباس ها دیگر محدود به لباس نیست، بلکه هنوز هم به عنوان یک پوشاک مهم عمل می کند. در مورد لباس ها، بیشتر آن ها هنوز به شکل لباس ظاهر می شوند. با توسعه زمان ها انواع لباس های بیشتر و بیشتری وجود دارد.

در دوره پیش از کین، مردم به طور کلی لباس های عمیق می پوشیدند که می توان آن را تنوعی از لباس ها در نظر گرفت.

در سال ۱۹۷۳ دسته ای از ۱۱ ردای کامل پنبه ای با رنگ های مختلف گاز و پارچه های ابریشمی در مقبره ماوانگدو شماره ۱ هان در چانگشا، هونان کشف شد. در میان آن ها ۴ ردای پنبه ای مستقیم (که لباس های عمیق است) وجود داشت. قطعات. لباس عمیق یکی از سبک های لباس ساخته شده توسط دودمان هان و دودمان کین است. در واقع بالا و دامن پایین به هم دوخته می شوند. کمی شبیه لباس های امروزی است. به خاطر يه ي خيلي عميق اسمش "شين يي"ه در اینجا می خواهم اضافه کنم که دامن پایینی باستانی با دامن پوشیده شده توسط زنان امروز متفاوت است. کمی شبیه صحن نسل های بعدی است. البته هنوز شلوار داخل دامن پوشیده است. این نوع شلوار هیچ کروچ یا کمری ندارد، تنها دو شلوار با کمربند به دور کمر دارد و قسمت های خصوصی همگی پوشیده از دامن هستند.

تکامل لباس های عمیق دو فرایند را پشت سر می نهد: اول استفاده از «quyue». قبل از ظهور لباس های عمیق، لباس های مردم به دو بخش بالا و پایین یعنی لباس های بالا و پایین تقسیم می شد. لباس ها، دامن و شلوار داخل هر کدام وظایف خود را انجام می دهند و دامن و دامن (پایین) با هم مرتبط نیستند. بعدها چون پیش بند از لباس عمیق خارج شده بود، برخورد با بدن پایینی آسان نبود: اگر شکاف هایی در دو طرف هم وجود داشته باشد، ناگزیر بهار می شود؛ اگر شکاف ها باز نشند، ناگزیر بر راه رفتن تأثیر خواهد داشت. برای حل این تناقض، باستانیان با روشی «انحنا» برای سرپوش گذاشتن به وجود آمدند، يعنی برای دراز کردن دامن لباس ها برای تشکيل مثلث، پيچيدن آن به دور پشت هنگام پوشيدن آن، و گره زدن آن با کمربند، که شبيه دم کبوتر از پشت است. به این ترتیب راه رفتن آسان است و خطر قرار گرفتن در معرض آن وجود ندارد. هنگامی که لباس زیر مردم کامل است، آن را به یک "خط مستقیم" توسعه می یابد. در مقایسه با لباس های سنتی فوقانی و پوشاک پایین تر، این نوع پوشاک عمیق پوشیدن بسیار آسان تر و مناسب تر است. بنابراین در دوره پیش از کین، لباس خانه شاهزادگان، پزشکان و علما بود و آن هم لباس مردم عادی بود.

نخ زرشکی چاپ شده با ادامه رنگ و راست لحاف پنبه لباس عمیق از Mawangdui شماره 1 مقبره هان در چانگشا unearthed شد. طول آن ۱۳۰ سانتی متر، طول آستین ۲۳۶ سانتی متر، پهنای آستین ۴۱ سانتی متر، عرض کاف ۳۰ سانتی متر، عرض کمر ۴۸ سانتی متر، عرض هم ۵۷ سانتی متر، یقه ۲۹ سانتی متر، و هم ۳۸ سانتی متر است. سبک های لباس آن شامل یقه متقاطع، گوست راست، آستین ریش، هم راست، آستین و هم با لبه های پهن بزرگ منبت کاری شده است. یکی از ویژگی های عمده این لباس این است که دارای یک گوست گسترده است، یعنی پلاکت (که در دوران باستان «گوست» نامیده می شود) در بخش پایینی گوست از زیر زیر بغل، مستقیم از طریق و فلاش با هم، مانند ادامه گوست راست، از این رو نام "ادامه".衽" است. این ادامه لباس عمیق راست لبه پهن گوست یک سبک محبوب در چانگشا در دودمان هان غربی است، اما فرم گوست مستقیم قبلی را حفظ می کند که با فرم «گوست منحنی» که فقط در آن زمان معرفی شده بود اقتباس شده بود. می تواند پلاکت بزرگ را پشت بدن بپیچد، و سپس آن را با کمربند محکم کند که می تواند گرما را در زمستان فراهم کند.

پارچه این لباس عمیق نخ شفاف است (نوعی پارچه ابریشمی ساده سبک با سوراخ های مربع)، ریز بودن وارپ و پود ۱۰٫۲ انکار کننده است، و وارپ بسیار خوب است. نخ به دلیل چگالی نزدیک وارپ و بافت، بافت متراکم تری دارد.

روند رنگرزی این لباس نیز برجسته است. پارچه دارای magenta به عنوان رنگ پس زمینه. این قرمز زرشکی پس از موردانتینگ توسط دیوانه تر رنگ می شود و امروزه هنوز بسیار زیباست. چاپ و نقاشی در کف ماگنتا گاز، باستانیان فرایند چاپ را می نامیدم. الگوهای چاپ شده الگوهای تغییر شکل تاک ها هستند که از ورمیلیون، سفید صورتی، خاکستری نقره ای، طلا، خاکستری قهوه ای، سیاه و دیگر رنگدانه ها از طریق ترکیبی از چاپ و نقاشی برای تولید گل، برگ، جوانه و جوانه ساخته شده اند. در نهایت، استفاده از صورتی و سفید به طرح کلی ابرها و الگوهای آب و نقطه، گل متمایز، زرق و برق دار و رنگارنگ است.

هنگامی که لباس پوشیده می شود، گوست داخلی در زیر بغل چپ پنهان می شود، گوست بیرون به سمت راست تا خورده می شود، و همم پایین شعله ور می شود. دست هایتان را صاف کنید، آستین های بزرگ افتادگی می کنند و الگوی لباس ها ظاهر آستین های خفاش امروزی را نشان می دهد. قبل از ميانه رو. بیشتر دامن ها در غرب لباس هستند. پس از قرن ۱۶ به تدریج تاپ ها و دامن ها از هم جدا شدند. پس از جنگ جهانی اول، جریان اصلی لباس زنان هنوز لباس بود. انواع لباس ها متنوع شده اند. از اواسط قرن ۱۶ تا آغاز قرن بیستم، پسران غربی معمولاً در جوانی ردا یا لباس می پوشیدند.